Typografia po polsku

Isto­ta tech­no­logicz­nego wy­na­laz­ku Gu­ten­ber­ga, do­kona­ne­go około 1450 roku, za­wie­ra się nie tyle w idei sto­sowa­nia ru­cho­mej czcion­ki, co głów­nie w o­pra­cowaniu pro­ste­go u­rzą­dze­nia do jej od­le­wa­nia z trwa­łych, me­ta­lo­wych ma­tryc, za­pew­niają­cych po­wta­rzal­ność i­den­tycz­nych pre­cy­zyj­nych od­le­wów.

Po­wyż­sze słowa An­drzeja Tomaszew­skiego po­chodzą z książki pt. „Giserzy czcionek w Pol­sce”, jakże sym­patycz­nie za­dedykowanej współ­czesnemu twórcy pism drukarskich:

Lucae Successori
Andrea magister thypografskiego kunsztu
y zycer y pielgrzym moguncki
fecit

 Książka po­wstawała długo, jed­nak została od­dana do druku na kilka dni przed ubiegłorocz­nym KRAK­Typo, pod­czas którego została publicz­nie za­prezen­towana przez au­tora i uroczy­ście wręczona Łukaszowi Dziedzicowi.
 Za­pewne po­śpiech leży u źródeł pojawiających się gdzie­nie­gdzie drob­nych błędów czy nie­kon­sekwen­cji, ale nie są one istotne.

 An­drzej Tomaszew­ski, przed­stawiając cały po­czet rytow­ników i od­lewaczy czcionek, działających przez stulecia na terenie na­szego kraju, prze­kazuje wiedzę na temat typografii.
 Wła­ściwie nie tylko. Jawiąca się w Giserach historia, może być przy­czyn­kiem do róż­nych roz­ważań, np. mar­ketin­gowych. Okazuje się, że za­wód gisera — po­dob­nie jak współ­czesnego projek­tanta pism — był elitarny, a ci, którzy go wy­konywali naj­lepiej, bar­dzo do­brze prosperowali.
 Czcionka, umiejęt­ność jej produkowania i — co ważne — po­sługiwania się nią, leży u pod­staw na­szej kul­tury, bo to właśnie czcionka była jej głów­nym nośnikiem. Dziś rolę czcionek przejęły fonty, ale na po­sługujących się nimi detepow­cach ciąży rów­nie wielka od­powiedzial­ność. Bądź­cie typografami! Wkładaj­cie w swą pracę całą duszę, a wdzięcz­ność zleceniodaw­ców po­szerzy wam portfele.

 Książkę można za­mawiać bez­pośred­nio u wy­dawcy lub otrzymać ją jako na­grodę w kon­kur­sie, który trwa do godziny 23.00, 6 lutego br.

Tomaszew­ski An­drzej: Giserzy czcionek w Pol­sce, Ogme, War­szawa 2009
In­for­macje i za­kupy ogme​.pl

Jeśli się modlić, to tylko w Krakowie. Nie­cały rok temu od­były się pierw­sze Krakow­skie Rekolek­cje Akademic­kiego Kursu Typografii (KRAK­Typo). W za­myśle miały być spo­tkaniem ab­sol­wen­tów i wy­kładow­ców AKT-​​u, choć nie za za­mkniętymi drzwiami. Dziś KRAK­Typo staje się ważną, fachową kon­feren­cją otwartą dla wszyst­kich chęt­nych.
 Jedziemy do Krakowa? Koniecz­nie. Ciekawy program i nie­źli prelegenci — pojawią się: Tomasz Bier­kow­ski, Robert Chwałow­ski, Łukasz Dziedzic, Ar­tur Fran­kow­ski, Mar­cin Front­czak, Joanna Gór­ska, Woj­ciech Janicki, Marian Kasprzycki, Krzysz­tof Koch­nowicz, Robert Oleś, Fran­ciszek Otto, Hen­ryk Sakwerda, Ewa Satalecka, Piotr Sier­żęga, Jerzy Skakun, Stefan Szczypka, An­drzej Tomaszew­ski.
 Kilka dni temu za­mknięto rejestrację na stronie in­ter­netowej — zgłosiła się już mak­symalna ilość uczest­ników. Gdyby jed­nak ktoś był zdeter­minowany, proponuję na­pisać do or­ganizatorów.
 Żeby była jasność — ja też się wy­bieram. Mam nieod­parte wrażenie, że spo­tkam w Krakowie co naj­mniej kilku z Was. Po­myślałem sobie, że skoro KRAK­Typo ogłasza kon­kurs na plakat, to i ja jakiś mógł­bym ogłosić. Niech to będzie con­fes­sio, jak na rekolek­cje przy­stało. Osoby, które na­piszą w komen­tarzu do po­wyż­szego ar­tykułu, dlaczego wy­bierają się na KRAK­Typo, we­zmą udział w losowaniu na­gród pod­czas kon­feren­cji. Wśród na­gród znajdą się… albo niech to będzie nie­spodzianka. I pamiętaj­cie — nieobecni nie mają racji.

Strona in­ter­netowa kon­feren­cji
www​.krak​typo​.pl