Typografia po polsku

Nad­szedł czas na kon­kurs. Rozdam sześć na­gród książ­ko­wych, ufun­do­wa­nych przez d2d​.pl. Wy­daw­nictwo i pra­cownia d2d​.pl to dzieło dwóch osób — Ro­berta Olesia i Elż­biety Totoń. Są znani w Polsce z ty­tułów: „Ele­men­tarz stylu w ty­po­grafii” Ro­berta Brin­ghursta, „Detal w ty­po­grafii” Josta Ho­chu­liego, „Czło­wiek i jego znaki” Ad­riana Fru­ti­gera. Nie­bawem ukaże się „Ty­po­grafia książki” Mi­chaela Mit­chella i Susan Wi­ghtman.
 Ro­bert na co­dzień zaj­muje się nie tylko pro­jek­to­wa­niem i łama­niem książek, pro­wadzi rów­nież wy­kłady i warsz­taty ty­po­gra­ficzne. Za­równo na uczel­niach (Aka­de­micki Kurs Ty­po­grafii / Uni­wer­sytet Kar­dy­nała Ste­fana Wy­szyń­skiego, War­szawska Wyższa Szkoła Hu­ma­ni­styczna im. Bo­le­sława Prusa, Uni­wer­sytet Ja­giel­loński) jak i oka­zjo­nalnie. Te wy­kłady są źró­dłem cennej wiedzy i za­zwy­czaj bardzo wy­cze­ki­wane przez wiele osób.
 Otóż wy­daw­nictwo ufun­do­wało na po­trzeby kon­kursu trzy eg­zem­plarze „De­talu w ty­po­grafii” Josta Ho­chu­liego i trzy eg­zem­plarze „Ele­men­tarza stylu w ty­po­grafii” Ro­berta Brin­ghursta (wyd. 1. De­sign Plus, 2007).
 Za­danie po­lega na opu­bli­ko­waniu na stronie www tekstu swo­jego au­tor­stwa, do­ty­czą­cego ty­po­grafii in­ter­ne­towej. Tekst po­wi­nien być po­prawny pod kątem for­malnym i me­ry­to­rycznym, przy czym nie musi być to wielki ela­borat. Rów­nież po­jecia «ty­po­grafia in­ter­ne­towa» nie trzeba ogra­ni­czać tylko do stron www, albo tylko mi­kro­ty­po­grafii, bo prze­cież ty­po­grafia ma za­sto­so­wanie rów­nież w in­nych pro­to­ko­łach i obej­muje sporo za­gad­nień.
 Tekst na­leży zgłosić do kon­kursu za po­mocą sy­gnału track­back (tzn. po­wi­nien on za­wierać link do ni­niej­szego wpisu, co spo­wo­duje, że w ko­men­tarzu po­jawi się krótki wypis z od­sy­ła­czem do lin­ku­ją­cego ar­ty­kułu), a jeśli track­back nie za­działa — przez zwykły ko­men­tarz.
 Proszę zgła­szać ar­ty­kuły do 1 marca 2011 r. Gdyby po­ja­wiły się u au­tora ja­kieś wąt­pli­wości, np. co do ter­mi­no­logii, służę kon­sul­tacją. W pierw­szych dniach marca opu­bli­kuję w ko­men­tarzu do ni­niej­szego wpisu listę do­pusz­czo­nych do kon­kursu tek­stów — moż­liwe, że wcze­śniej po­proszę o po­prawki, jeśli autor ich nie uzna, tekst nie zo­stanie do­pusz­czony.
 Na­stępnie do­konam sa­mo­dziel­nego wy­boru sze­ściu zwy­cięzców, któ­rych po­proszę o prze­ka­zanie ad­resów do wy­syłki. Książki ro­ześle wy­daw­nictwo d2d​.pl.

Do­dat­kowe kry­teria po­praw­ności for­malnej
— tekst zgło­szony przez au­tora
— brak błędów ty­po­gra­ficz­nych
— brak błędów or­to­gra­ficz­nych
— co naj­mniej do­sta­teczny po­ziom estetyczny

Sponsor kon­kursu
d2d​.pl | księ­garnia | za­po­wiedzi

Mi­ni­ster Tu­ry­styki Re­pu­bliki Do­mi­ni­kań­skiej dwa ty­go­dnie temu ogłosił wy­niki kon­kursu na nowe logo tu­ry­styczne Do­mi­ni­kany. Jak tłu­maczy or­ga­ni­zator, kil­ku­mie­sięczne opóź­nienie roz­strzy­gnięcia wy­nika z bardzo dużej ilości na­de­sła­nych prac — ponad 1400 z 35 krajów, a wszystkie „top-​level qu­ality”, jednak kon­kurs uznano za nie­ważny.
 Na­grodą dla zwy­cięzcy miał być dwu­ty­go­dniowy pobyt w luk­su­sowym ho­telu na Do­mi­ni­kanie i 15 tys. do­larów ame­ry­kań­skich. Mimo unie­waż­nienia kon­kursu, po­sta­no­wiono wy­różnić pięciu uczest­ników. Każdy z wy­róż­nio­nych otrzymał 1000 do­larów, a jeden z nich obie­cy­wany pobyt w ho­telu.
 Muszę otwarcie wy­znać, że nie po­doba mi się żadna z wy­róż­nio­nych prac. Ocze­ki­wałem dużo wyż­szego po­ziomu. Wy­róż­nienia otrzy­mało dwóch Cze­chów, dwóch Do­mi­ni­kań­czyków i Polak:

1. Tomáš Černý z Czech

2. Engel Espino Duran z Do­mi­ni­kany

3. Emil Idzi­kowski z Polski

4. Jiří Tille z Czech

5. Sheila Ci­prian z Do­mi­ni­kany

 Na tle wszech­obec­nych cwa­niac­kich i śmier­dzą­cych kon­kursów, do­ty­czą­cych cor­po­rate iden­tity, ten wy­dawał się za­ska­ku­jąco opty­mi­styczny. Bo czyż in­sty­tucja pań­stwowa, której za­leży na po­nad­kra­jowej pro­mocji, mo­głaby kpić sobie z mię­dzy­na­ro­dowej rzeszy pro­jek­tantów? Nawet brak re­gu­la­minu można było wziąć za dobrą mo­netę. Za­po­wia­dało się do­brze, a wy­szło jak zwykle. Ale czy na­le­żało ocze­kiwać czegoś więcej?
 W jury za­siadał pan Fran­cisco Ja­vier García Fer­nández, mi­ni­ster tu­ry­styki Re­pu­bliki Do­mi­ni­kany, kto więcej — nie wia­domo. Nie wia­domo rów­nież, dla­czego unie­waż­niono kon­kurs. Po­sta­no­wiłem za­się­gnąć ję­zyka u źródeł. Wy­peł­niałem for­mu­larze kon­tak­towe na stro­nach www, słałem mejle do mi­ni­ster­stwa tu­ry­styki, a nawet do se­kre­ta­riatu stanu i nic. Żadnej od­po­wiedzi. Czy za­dałem zbyt na­tar­czywe pytania?

1. ¿Por qué con­curso can­ce­lado?
2. ¿Cuál era la com­po­si­ción del ju­rado? Lo único que sa­bemos sobre el Pre­si­dente, el Sr. Mi­ni­stro, Fran­cisco Ja­vier García Fer­nández. ¿Pu­eden otras per­sonas, forman parte del ju­rado, tam­bién eran em­ple­ados del mi­ni­sterio?
3. ¿Tiene pre­visto el anuncio del con­curso que viene? Si es así, ¿se pu­bli­cará una nor­ma­tiva de­tal­lada y trans­pa­rente? Si no, ¿cómo van a ob­tener un nuevo lo­go­tipo?
4. ¿Qué con­se­cu­en­cias, bu­enas o malas, para la Re­pública Do­mi­ni­cana podría tener que dejar el con­curso in­de­cisos? Es po­sible el pró­ximo con­curso se sen­tará en el ju­rado de espe­cia­li­stas diseñadores?

Wy­gląda na to, że kon­kurs za­ist­niał tylko we śnie, a w rze­czy­wi­stości w ogóle go nie było. Po­zo­stają py­tania, na które od­po­wiada tylko echo… echo… echo…

In­for­macje www
1. O kon­kursie
2. Mi­ni­ster­stwo Tu­ry­styki Re­pu­bliki Do­mi­ni­kań­skiej

Z wła­snego do­świad­czenia wiem, że po­czy­na­niom pol­skich pro­jek­tantów często to­wa­rzyszy mię­dzy­na­ro­dowe za­in­te­re­so­wanie — około 15% fanów ni­niej­szego blogu na Fa­ce­booku (link w dziale In­for­macje, po prawej) sta­nowią cu­dzo­ziemcy. Dla­tego przy­go­to­wałem kró­ciutki i su­biek­tywny ze­staw odnośników-​informacji o Po­la­kach, zaj­mu­ją­cych się choć w ja­kiejś mierze ty­po­grafią, o któ­rych sły­chać dziś w świecie.

Polscy twórcy pla­katu
To temat sprzed kilku dni w Sma­shing Ma­ga­zine. An­drea Au­stoni szcze­gó­łowo omawia dzieje pol­skiego pla­katu. Cie­kawa ana­liza hi­sto­ryczna, przy­kłady prac pro­jek­tantów z XIX i XX wieku.
 Autor — nie­stety — po­minął Hen­ryka To­ma­szew­skiego, na­zy­wa­nego twórcą pol­skiej szkoły pla­katu, w świecie sztuki więcej, niż człowieka-​legendę — boga pla­katu… Mimo wszystko, warto się za­po­znać z tek­stem, a sa­memu po­szukać o pol­skim pla­kacie więcej informacji.

An­drea Au­stoni The Le­gacy Of Po­lish Po­ster De­sign (Spu­ścizna pol­skiego pla­katu)
 — Sma­shing Ma­ga­zine
An­drea Marks Fre­edom on the Fence [film do­ku­men­talny]
 — strona www, pro­mu­jąca film

Jacek Utko
Było o nim głośno w związku z na­grodą w kon­kursie World’s Best-​Designed New­spa­pers w 2006 r. oraz z jego wy­stą­pie­niem pt. Czy di­zajn może ura­tować ga­zety?, pod­czas kon­fe­rencji TED w 2009 r. Za­łą­czam zapis wy­stą­pienia o zna­czeniu pro­jek­to­wania pra­so­wego (można sobie włą­czyć pol­skie napisy).

Jacek Utko strona www | blog

Maria Mi­leńko
Stu­dentka ASP w Po­znaniu. Wiemy o niej stąd, że jej plakat do­stał się do fi­nału kon­kursu pla­ka­to­wego z okazji Dnia Eu­ropy 2010 i w gło­so­waniu in­ter­nautów nie­znacznie pro­wadzi. Jeszcze na pewno nie wia­domo, ale być może wygra. Ja w gło­so­waniu przy­znałem mak­sy­malną liczbę punktów wła­śnie jej dziełu. Za­chęcam in­nych do od­dania głosu, bo ten pro­jekt nie tylko jest „nasz”, ale jest rów­nież bardzo dobry.
 Uwaga. Gło­su­jemy, przy­znając od­po­wiednią liczbę gwiazdek. Na­stępnie, po za­twier­dzeniu, po­da­jemy swój adres e-​mail, wy­peł­niamy test captcha i cze­kamy na wia­do­mość z lin­kiem potwierdzającym.

Strona kon­kur­sowa I love Eu­rope
Radio Zet Za­głosuj na polski plakat o Eu­ropie
Ga​zeta​.pl „I love Eu­rope”. Stu­dentka z ASP pod­bija Eu­ropę
An­drzej Lu­dwik Włosz­czyński Pomóż Polce wy­grać!
Blogi Marii Dra­wear | Ma­ria­craft