Doświadczenie przez oglądanie. Oglądajmy więc. Próbujmy komentować, wymieniać opinie. Otwieram kwiz bez nagród. Co jest nie halo na tym obrazku? Postaram się rozszerzyć wpis o dodatkowe spostrzeżenia i otagować go jutro lub pojutrze, a tymczasem zapraszam do komentarzy.
Uzupełnienia
Podpowiedź można znaleźć w krótkiej dyskusji na jednej z grup GoldenLine, zapoczątkowanej przez Roberta Olesia, która, niestety, nie została poprowadzona dalej, a szkoda.
Wóz drabiniasty
Wóz drabiniasty? Nie bardzo wiadomo co z nim zrobić? Przykleimy do litery i będzie diakrytyk, ha, ha! Na przykładzie możemy porównać oryginalne diakrytyki, dostarczone przez Linotype i przygotowane przez Kentype. Przyjrzyjmy się literom „Ł”. Dlaczego kentypowa kreska jest krótsza? Gdyby projektant narysował prawidłową kreskę — nieco dłuższą po lewej stronie — musiałby opracować kerning dla co najmniej kilkudziesięciu możliwych par: „ÓŁ”, „BŁ”, „KŁ” i tak dalej. O wiele łatwiej narysować „lewą” kreskę, która nie wpłynie na powiększenie pola znaku (będzie takie samo, jak w literze „L”) i… pędzą konie po betonie!
Jedziemy na budowę
Ogonki w wersji CE i PL są zdecydowanie różne. Linotype — finezyjne, z przewężeniem, Kentype — prostsze, bez przewężeń. W idei pisma jednoelementowego wszystkie kreski są tej samej (optycznej) grubości — w istocie nie są, ale mają robić takie wrażenie. Można dyskutować, które rozwiązanie bardziej takiemu założeniu odpowiada, lecz w wersji PL pojawił się gruby błąd. Ogonek w literze „Ę” wygląda, jak hak na suwnicy. Samo się ciśnie na usta — polonizacja przemysłowa. A więc… jedziemy na budowę.
Spadające dachówki
Ostatni rzut oka na Helvetikę. Literki: „ć”, „Ć”, „ń”, „Ń”, „ó”, „Ó”, „ś”, „Ś”, „ź”, „Ź” dostały te same kreseczki, co oryginalne (CE), ale niektórym skorygowano położenie. Mianowicie: „ć”, „ó”, „ź” i „Ź” — nietknięte; „Ó” — przesunięte w prawo; „Ć”, „ń”, „Ń”, „ś” i „Ś” — w lewo.
Korekta jest nieprawidłowa (zaraz spadną — uwaga na głowę!). Projektant w większości przypadków szukał środka geometrycznego, a powinien znaleźć środek optyczny i dodatkowo skorygować go w prawo. W wersji CE, szczególnie kreseczki nad literami „o” i „O” domagają się poprawienia. Czy widać, że zbyt mocno ciążą w lewo? Dzieje się tak dlatego, że nie są zaprojektowane, jako polskie „ó”, tylko, jako „o” z akcentem (dość często wykorzystywane w niektórych językach), a to różne znaki.
Wobec powyższych uwag rodzi się pytanie — Dlaczego? Czy ktoś z Czytelników się z nimi zgadza? A może wręcz przeciwnie? Nieuzasadniona krytyka nie jest przecież warta złamanego szeląga… ale zanim ujawnię swoją argumentację, czy ktoś chciałby coś dodać? Może ja po prostu się mylę?
