Typografia po polsku

Pra­cownia d2d​.pl wraz z Arctic Paper Polska za­pra­szają na wy­kłady po­świę­cone pro­jek­to­waniu. Za­pla­no­wano dwie mi­ni­kon­fe­rencje: 22 kwietnia w War­szawie i 29 kwietnia w Kra­kowie. Or­ga­ni­za­torzy za­pew­niają moż­li­wość na­bycia książki Josta Ho­chu­liego pt. „Detal w ty­po­grafii”, jednak clou będą wy­kłady (pro­gram po­niżej). A więc za­chęcam do uczest­nictwa, nawet, jeśli ktoś książkę już po­siada. Szcze­gólnie po­lecam wy­kład Ro­berta Olesia — wy­bit­nego znawcy teorii i prak­tyki książ­ko­twór­stwa. Wielu z was może do­znać olśnienia.

Pro­gram
1. Warszawa, 22 kwietnia 2010 — wstęp wolny
Bi­blio­teka Uni­wer­sy­tetu War­szaw­skiego, ul. Dobra 56/​66, sala nr 256
g. 15.00–18.00
— Mi­chał Büthner-​Zawadzki „No­wość w ofercie Arctic Paper — pa­piery Munken Rough”
— Ro­bert Oleś „Detal kontra kre­atyw­ność, czyli czy dba­łość o detal za­graża kre­atyw­ności”
— Jerzy Skakun „Hurt i detal — pla­katy ho­me­work”
2. Kraków, 29 kwietnia 2010 — wstęp wolny
Bi­blio­teka Ja­giel­lońska, al. Mic­kie­wicza 22
g. 15.00–18.00.
— Mi­chał Büthner-​Zawadzki „No­wość w ofercie Arctic Paper — pa­piery Munken Rough”
— Ro­bert Oleś „Detal kontra kre­atyw­ność, czyli czy dba­łość o detal za­graża kre­atyw­ności”
— Wi­told Sie­masz­kie­wicz „Diabeł tkwi w szcze­gó­łach — wy­brane aspekty pro­jek­to­wania serii wydawniczych”

In­for­macje or­ga­ni­za­torów
d2d​.pl
Arctic Paper Polska

Książka ide­alna? Musi do­brze leżeć w ręce, łatwo się otwierać, kartki mo­głyby się ob­racać po de­li­katnym mu­śnięciu palcem, po­winna być lekka i miła w do­tyku, ko­niecznie ładna, no i żeby się sama czy­tała.
 Kto jeszcze, oprócz mnie, chce taką książkę? „Detal w ty­po­grafii” Josta Ho­chu­liego sam się nie czyta. Trzeba w niego włożyć nieco wy­siłku. Rytm, na­rzu­cany przez au­tora, po­cząt­kowo wy­daje się obcy, ale jest przy­swa­jalny. Po kilku stro­ni­cach można po­czuć się nawet współ­twórcą książki.
 Nie chcę okradać czy­tel­ników z dzie­wi­czej in­tym­ności ob­co­wania z tą ksią­żeczką — ko­niecznie trzeba ją prze­czytać! — po­nieważ sprawia ono dużą przy­jem­ność. Ho­chuli przed­stawia w niej tra­dycję na sposób awan­gar­dowy, tak, że nawet chcąc pod­ważyć jego twier­dzenia, po­zo­sta­jemy z nim w zgo­dzie. W po­dobnym duchu wy­po­wie­dział się mój ko­lega, po­li­graf, na temat oprawy — Miękka, ale twarda. — Ciekaw je­stem, jakie za­lety znajdą inni czy­tel­nicy.
 Kiedy rok temu padła za­po­wiedź wy­dania, za­sta­na­wiałem się — oglą­dając an­gielską i szwaj­carską okładkę — jak Ro­bert Oleś po­radzi sobie z jej polską wersją. Czy słowo „w” spadnie do dru­giego wiersza, czy też po­zo­stanie razem ze słowem „Detal”? Czy w „ty­po­grafii” bę­dzie li­ga­tura „fii”, czy nie bę­dzie? Ten pro­jekt zo­stał chyba jednak trochę spłasz­czony — po­zba­wiony bau­hau­sow­skiego pa­zura — „w” spadło do ko­lej­nego wiersza, a za­miast li­ga­tury (bądź jej braku) po­ja­wiło się coś po­śred­niego — li­ga­tura „fi” z do­danym śmiesznym „i”.
 Pierwsze pol­skie wy­danie Josta Ho­chu­liego jest nie tylko źró­dłem po­rządnej wiedzy o mi­kro­ty­po­grafii, ale też świetną pod­stawą do dys­kusji i sporów między prak­ty­kami. Jeśli komu wola, niech głośno komentuje.

In­for­macje i za­kupy w d2d​.pl

Za kilka dni ukaże się książka pt. „Detal w ty­po­grafii”. To ko­lejna po­zycja wy­daw­nictwa d2d​.pl z Kra­kowa o ty­po­grafii. Autor, Jost Ho­chuli, pra­cu­jący na co dzień w St. Gallen i Zu­rychu — per­fek­cyjny, ni­czym kon­struktor szwaj­car­skich ze­garków — zwraca uwagę czy­tel­ników na po­trzebę do­pra­co­wania szczegółów.

Książka jest mała, tania i bardzo ważna. Mam na­dzieję do­stać ją w ręce w przy­szłym ty­go­dniu, wtedy na­piszę o niej więcej.

O książce na stro­nach wy­daw­nictwa