Typografia po polsku

Nad­szedł czas na kon­kurs. Rozdam sześć na­gród książ­ko­wych, ufun­do­wa­nych przez d2d​.pl. Wy­daw­nictwo i pra­cownia d2d​.pl to dzieło dwóch osób — Ro­berta Olesia i Elż­biety Totoń. Są znani w Polsce z ty­tułów: „Ele­men­tarz stylu w ty­po­grafii” Ro­berta Brin­ghursta, „Detal w ty­po­grafii” Josta Ho­chu­liego, „Czło­wiek i jego znaki” Ad­riana Fru­ti­gera. Nie­bawem ukaże się „Ty­po­grafia książki” Mi­chaela Mit­chella i Susan Wi­ghtman.
 Ro­bert na co­dzień zaj­muje się nie tylko pro­jek­to­wa­niem i łama­niem książek, pro­wadzi rów­nież wy­kłady i warsz­taty ty­po­gra­ficzne. Za­równo na uczel­niach (Aka­de­micki Kurs Ty­po­grafii / Uni­wer­sytet Kar­dy­nała Ste­fana Wy­szyń­skiego, War­szawska Wyższa Szkoła Hu­ma­ni­styczna im. Bo­le­sława Prusa, Uni­wer­sytet Ja­giel­loński) jak i oka­zjo­nalnie. Te wy­kłady są źró­dłem cennej wiedzy i za­zwy­czaj bardzo wy­cze­ki­wane przez wiele osób.
 Otóż wy­daw­nictwo ufun­do­wało na po­trzeby kon­kursu trzy eg­zem­plarze „De­talu w ty­po­grafii” Josta Ho­chu­liego i trzy eg­zem­plarze „Ele­men­tarza stylu w ty­po­grafii” Ro­berta Brin­ghursta (wyd. 1. De­sign Plus, 2007).
 Za­danie po­lega na opu­bli­ko­waniu na stronie www tekstu swo­jego au­tor­stwa, do­ty­czą­cego ty­po­grafii in­ter­ne­towej. Tekst po­wi­nien być po­prawny pod kątem for­malnym i me­ry­to­rycznym, przy czym nie musi być to wielki ela­borat. Rów­nież po­jecia «ty­po­grafia in­ter­ne­towa» nie trzeba ogra­ni­czać tylko do stron www, albo tylko mi­kro­ty­po­grafii, bo prze­cież ty­po­grafia ma za­sto­so­wanie rów­nież w in­nych pro­to­ko­łach i obej­muje sporo za­gad­nień.
 Tekst na­leży zgłosić do kon­kursu za po­mocą sy­gnału track­back (tzn. po­wi­nien on za­wierać link do ni­niej­szego wpisu, co spo­wo­duje, że w ko­men­tarzu po­jawi się krótki wypis z od­sy­ła­czem do lin­ku­ją­cego ar­ty­kułu), a jeśli track­back nie za­działa — przez zwykły ko­men­tarz.
 Proszę zgła­szać ar­ty­kuły do 1 marca 2011 r. Gdyby po­ja­wiły się u au­tora ja­kieś wąt­pli­wości, np. co do ter­mi­no­logii, służę kon­sul­tacją. W pierw­szych dniach marca opu­bli­kuję w ko­men­tarzu do ni­niej­szego wpisu listę do­pusz­czo­nych do kon­kursu tek­stów — moż­liwe, że wcze­śniej po­proszę o po­prawki, jeśli autor ich nie uzna, tekst nie zo­stanie do­pusz­czony.
 Na­stępnie do­konam sa­mo­dziel­nego wy­boru sze­ściu zwy­cięzców, któ­rych po­proszę o prze­ka­zanie ad­resów do wy­syłki. Książki ro­ześle wy­daw­nictwo d2d​.pl.

Do­dat­kowe kry­teria po­praw­ności for­malnej
— tekst zgło­szony przez au­tora
— brak błędów ty­po­gra­ficz­nych
— brak błędów or­to­gra­ficz­nych
— co naj­mniej do­sta­teczny po­ziom estetyczny

Sponsor kon­kursu
d2d​.pl | księ­garnia | za­po­wiedzi

Od dłuż­szego czasu no­siłem się z za­miarem po­ru­szenia te­matu ty­po­gra­ficz­nych spo­tkań. My­ślałem, by na­pisać o Type Camp, ale róż­no­ra­kich im­prez tego typu od­bywa się sporo. Dziś więc garść in­for­macji o nie­któ­rych z kon­fe­rencji i warsz­tatów. Wy­brałem te, które uważam za naj­cie­kawsze i od­by­wają się cy­klicznie.
 Wspo­mi­nałem nie­dawno Willa Po­wersa, któ­rego słowa de­dy­kuję wszystkim za­in­te­re­so­wanym typografią.

Jeśli masz okazję, skorzystaj.

ATypI
Pię­cio­dniowa kon­fe­rencja ATypI (od nazwy or­ga­ni­za­tora) od­bywa się do­rocznie w róż­nych mia­stach świata, nie­prze­rwanie od 1957 r. Ostatnia, pod nazwą Typ09: the heart of the letter, od­była się w sierpniu w Mek­syku. Pro­mo­wano ją przy po­mocy cie­ka­wego filmu.

Obo­wią­zu­jący język, to an­gielski. Mię­dzy­na­ro­dowy cha­rakter spo­tkania i fakt, że cza­sami może mieć miejsce cał­kiem nie­da­leko, za­chęca do uczest­nictwa. Dla członków ATypI prze­wi­dziano zniżki. Warto za­po­znać się z ma­te­ria­łami wideo z kon­fe­rencji w Bri­ghton. Na­stępna od­bę­dzie się w Dublinie.

Ba­choTeX
Kon­fe­rencja sto­wa­rzy­szenia GUST, którą na stałe zwią­zano z miej­sco­wo­ścią o dźwięcznie brzmiącej na­zwie Ba­chotek. Ma śro­do­wi­skowe piętno — by­wają na niej przede wszystkim użyt­kow­nicy TeXa, wy­kłady i warsz­taty do­tyczą głównie tego sys­temu. Mimo, że silnie ukie­run­ko­wana, jest kon­fe­rencją ty­po­gra­ficzną. Jakby nie było, TeX służy prze­cież do łamania.

KRAK­Typo
Tę kon­fe­rencję zor­ga­ni­zo­wano w Kra­kowie, po raz pierwszy w 2008 r. Grupa osób sku­pio­nych wokół Aka­de­mic­kiego Kursu Ty­po­grafii — ab­sol­wentów i wy­kła­dowców — po­sta­no­wiła działać i… oka­zało się to bardzo sku­teczne dzia­łanie. Po­dobnie, jak pod­czas du­żych, mię­dzy­na­ro­do­wych spo­tkań, od­by­wają się wy­kłady, pre­zen­tacje i warsz­taty. Za­zwy­czaj wszystko w ję­zyku pol­skim, acz zda­rzają się wy­jątki. Cie­kawą ini­cja­tywą był kon­kurs na plakat promocyjny.

Lle­tra­fe­rits…
…czyli Ty­po­ma­niacy — or­ga­ni­zo­wane w Hisz­panii spo­tkania o cha­rak­terze warsz­ta­towym, coś w ro­dzaju week­endu z ty­po­grafią. Prze­bieg jest silnie im­pro­wi­zo­wany, nie ma z góry usta­lo­nego pro­gramu — po prostu ty­po­ma­niacy zjeż­dżają do ja­kiejś po­sia­dłości na wsi, by przez kilka dni dzielić się do­świad­cze­niami ty­po­gra­ficz­nymi zwie­dzając oko­lice, pro­wa­dząc dys­kurs przy beczce wina czy pod­czas posiłku…

Tipos al na­tural
Można prze­tłu­ma­czyć jako Typo w na­turze. Warto od­no­tować, po­nieważ to mek­sy­kańska ini­cja­tywa. Do­brze się bawić i uczyć jeden od dru­giego. Wszystko, oczy­wi­ście, po hisz­pańsku. Dwa słowa dla miesz­kańców Ame­ryki Łaciń­skiej albo osób pla­nu­ją­cych się tam wy­brać — bę­dzie ciekawie.

Type Camp
Ty­po­obóz, wy­my­ślony przez Shelley Gru­en­dler z Ka­nady, jest or­ga­ni­zo­wany w prze­róż­nych miej­scach, kilka razy w roku. Po­przednia edycja miała miejsce w In­diach, kilka ty­godni temu. Pod­czas Type Camp można przeżyć spo­tkanie z ty­po­grafią w kon­tek­ście lo­kalnej kul­tury. Oprócz Azji, Type Camp od­bywa się w Eu­ropie, Ame­ryce Pół­nocnej i Australii.

Ty­peCon
To duża kon­fe­rencja, od­po­wiednik ATypI czy Typo Berlin. Ze względu na miejsce (USA), prze­zna­czona ra­czej dla miesz­kańców Ame­ryki. Or­ga­ni­zo­wana przez SOTA raz w roku, za każdym razem w innym stanie. Naj­bliższa kon­fe­rencja bę­dzie miała miejsce w Los Angeles.

TYPO Berlin
Rów­nież duża kon­fe­rencja, od­by­wa­jąca się co roku w nie­da­leko po­ło­żonym Ber­linie. Or­ga­ni­zator, Font­Shop, nadał jej bardzo pre­sti­żowy, a rów­no­cze­śnie no­wo­czesny cha­rakter. Za­wsze po­jawia się mię­dzy­na­ro­dowa śmie­tanka. W przed­dzień edycji 2009 na­krę­cono film, do­ku­men­tu­jący nie­zwykłe po­dej­ście do ty­po­grafii Gemmy O’Brien (Mrs Eaves, pseud.) z Australii.

Do­dat­kowe in­for­macje
ATypI
 www Meksyk 2009 | po­przednie kon­fe­rencje
 materiały/​prezentacje wideo, Bri­ghton 2007
 so­cial media Fa­ce­book | Flickr (Me­xico 2009)
Ba­choTeX
 www www​.gust​.org​.pl/​b​a​c​hotex
 so­cial media Fa­ce­book
KRAK­Typo
 www krak​typo​.pl
 so­cial media Fa­ce­book | Twitter
Lle­tra­fe­rits
 www (blog) lle​tra​orama​.blog​spot​.com
 materiały/​prezentacje Diego Areso Las re­vi­stas: cosas que están lle­gando [pdf]
 re­lacje uczest­ników na blo­gach Cu­atro­tipos | Baaam
 fo­to­re­lacje w ser­wisie Flickr jo­se­patau | La Niña Gra­phics | Co­olebra
 so­cial media Fa­ce­book
Tipos al na­tural
 re­lacje uczest­ników na blo­gach Grito en la pared
 so­cial media Flickr
Type Camp
 www ty​pe​camp​.org
 re­lacje uczest­ników na blo­gach I Love Ty­po­graphy | The Font Feed
 fo­to­re­lacja Ryana Kirnsa w ser­wisie Flickr 1 | 2 | 3
 so­cial media Fa­ce­book | Twitter
Ty­peCon
 www ty​pecon​.com
 so­cial media Fa­ce­book | Twitter
TYPO Berlin
 www ty​po​berlin​.de
 so­cial media Fa­ce­book | Flickr | Twitter | YouTube

Ka­len­da­rium
30.04–04.05 Ba­choTeX (Ba­chotek)
20.05–22.05 TYPO Berlin
22.05–28.05 Type Camp London
18.07–23.07 [Type Camp] Book Arts Buf­falo
17.08–22.08 Ty­peCon (Los An­geles)
08.09–12.09 ATypI (Du­blin)
08.11–11.11 (?) KRAK­Typo (Kraków)

W prze­rwie po­między jednym wy­jazdem, a drugim po­zwalam sobie na Krótki Ko­men­tarz do Krak­typo. Wró­ciłem bardzo za­do­wo­lony bo było świetnie w każdej chwili.
 Nieco pe­szyło mnie mniej lub bar­dziej otwarcie oka­zy­wane mi uznanie — pierwszy raz w życiu po­pro­szono mnie o au­to­graf. Z nie­któ­rymi z Was udało się po­roz­ma­wiać oso­bi­ście. Miałem za­szczyt wrę­czyć obie­caną na­grodę Mać­kowi Haud­kowi, który od­po­wia­dając na py­tanie, dla­czego wy­biera się na kon­fe­rencję do­tknął bardzo waż­nego, we­dług mnie, tematu:

Rów­nie ważne jest spo­tka­nie z o­soba­mi po­zna­ny­mi na po­przed­nim spo­tka­niu oraz no­wy­mi, o któ­rych mo­głem je­dy­nie sły­szeć, przeczytać…

To chyba naj­istot­niejsze. Po­wta­rzam, że było świetnie w każdej chwili, nawet gdy nie­którzy od­czu­wali za­kło­po­tanie. Oka­zało się, że wszyscy je­steśmy cał­kiem nor­mal­nymi ludźmi — bardzo Wam dzię­kuję.
 Poza za­dzierz­gnię­ciem zna­jo­mości, po­zo­stały mi dwie pa­miątki: pióro z warsz­tatów ka­li­gra­ficz­nych Hen­ryka Sa­kwerdy i książka An­drzeja pt. Gi­serzy czcionek w Polsce — proszę spoj­rzeć.


 Książkę prze­czy­tałem w po­dróży, ale tylko do po­łowy. Na pewno o niej więcej na­piszę, gdy tylko do­stanę peł­niejszy ma­te­riał od Ro­berta Chwa­łow­skiego, być może po­jawi się też szansa na re­pu­bli­kację filmu o Ste­fanie Szczypce, ale na razie nic nie wia­domo.
 Kon­fe­rencja, w której uczest­ni­czy­liśmy, to nie tylko wy­kłady, warsz­taty, pre­zen­tacje czy pa­nele dys­ku­syjne na sali, ale także żywa wy­miana myśli w ku­lu­arach. Wielu z Was do­ku­men­to­wało spo­tkanie fo­to­gra­fując i na­gry­wając. Nie wiem, czy by­łoby to od­po­wiednie, ale może mo­gli­byśmy ten bo­gaty ma­te­riał za­de­mon­strować tutaj? Czekam na mejle z Wa­szymi zdję­ciami, na­gra­niami lub opi­sami.
 Przy okazji ku­lu­aro­wych rozmów o wszystkim, Ro­bert Chwa­łowski za­gadnął mnie o plany zor­ga­ni­zo­wania po­dob­nego wy­da­rzenia we Wro­cławiu. Tak, były takie plany długo, długo przed KRAK­Typo. Stąd py­tanie do Was — czy kon­fe­rencja ty­po­gra­ficzna we Wro­cławiu, to dobry po­mysł? Proszę o wy­po­wiedź w ko­men­tarzu.
 Gdy w Kra­kowie udało mi się już do­rwać do głosu, po­wie­działem, że Stefan Szczypka i An­drzej To­ma­szewski są wcie­le­niem tra­dycji i no­wo­cze­sności za­razem oraz że moż­li­wość spo­tkania ich i wy­słu­chania tego, co mają do po­wie­dzenia była dla mnie naj­większą war­to­ścią AKT-​u, w którym kiedyś uczest­ni­czyłem. W istocie tak jest. Ko­rzy­stając z okazji, pod­dałem więc pod ich kry­tykę jeden z moich ostat­nich pro­jektów. Myślę, że dla ogól­nego dobra mogę ją tu za­cy­tować — przy­go­tuję osobny ar­tykuł.
 Co jeszcze po­do­bało mi się w Kra­kowie? Wy­sta­wione na uli­cach ogromne, piękne i nie­zwykle ma­gne­ty­zu­jące popielniczki.