3×m
19 marca 2009Majuskuła, mediuskuła, minuskuła — wersaliki, kapitaliki, litery tekstowe… Każdy wie kiedy pisać minuskułą — zawsze, z pewnymi wyjątkami. Użycie liter tekstowych, to najbardziej naturalny sposób przedstawienia tekstu. Minuskuła jest tak powszechna, tak opatrzona i oczytana, że chyba najczytelniejsza. Zresztą posilę się na eksperyment.
UŻYCIE LITER TEKSTOWYCH, TO NAJBARDZIEJ NATURALNY SPOSÓB PRZEDSTAWIENIA TEKSTU. MINUSKUŁA JEST TAK POWSZECHNA, TAK OPATRZONA I OCZYTANA, ŻE CHYBA NAJCZYTELNIEJSZA.
No i jak? A może by tak trochę rozspacjować?
UŻYCIE LITER TEKSTOWYCH, TO NAJBARDZIEJ NATURALNY SPOSÓB PRZEDSTAWIENIA TEKSTU. MINUSKUŁA JEST TAK POWSZECHNA, TAK OPATRZONA I OCZYTANA, ŻE CHYBA NAJCZYTELNIEJSZA.
Za mało, spróbowałbym jeszcze bardziej.
UŻYCIE LITER TEKSTOWYCH, TO NAJBARDZIEJ NATURALNY SPOSÓB PRZEDSTAWIENIA TEKSTU. MINUSKUŁA JEST TAK POWSZECHNA, TAK OPATRZONA I OCZYTANA, ŻE CHYBA NAJCZYTELNIEJSZA.
No dobrze. Mamy kilka przykładów, wobec których możemy sami ocenić prawdziwość zapisanej w nich treści. Czy ona jest rzeczywiście prawdziwa? Co nieco może rozświetlić teoria boum, ale poprzestańmy na tym, że większość publikowanych tekstów składa się właśnie minuskułą. Wyjątki od reguły, czyli użycie wielkich liter, opisuje słownik PWN. I tu zaczynają się schody, bo wielka litera może być majuskułą, albo mediuskułą. Co wybrać? Na podstawie jakich kryteriów? Będę kontynuował temat w kolejnym/kolejnych wpisach, a tymczasem, jeśli kto chce, może przejrzeć źródła podane poniżej.
Robert Chwałowski | typografia.info:
451, czyli typografia bez papieru
Wikipedia
Bouma
Kapitaliki
Majuskuła
Minuskuła

