Nowości języka polskiego

Rada Języka Polskiego podjęła problem nosówek w języku mówionym. Zasady naszego języka przewidują dwie nosówki: «ą» [oŋ] i «ę» [eŋ], jednak uzus (język mówiony) wyprzedza zasady i dopuszcza trzecią, jeszcze nieskodyfikowaną: [aŋ] (np. wł[aŋ]czać). Jak przypuszcza znany profesor, Rada prawdopodobnie uzna nosówkę [aŋ] za prawidłową. Pozostaje jednak problem reprezentacji graficznej. Naturalnie odpowiadałaby jej litera «ą», jest jednak ona już zarezerwowana dla nosówki [oŋ]. Czy wobec tego dokonać dalszych zmian i wprowadzić nową literę, graficznie odpowiadającą nosówce [oŋ] — o z ogonkiem — a literę «ą» przyporządkować do nosówki [aŋ]? czy też szukać innego rozwiązania? Rada Języka Polskiego zamierza zorganizować szerokie konsultacje społeczne w tej sprawie. Niewykluczone, że w najbliższych dniach, wraz z decyzją zostanie ogłoszony konkurs dla typografów na zaprojektowanie nowej litery.

Konwergencja w Polsce

Za dwa tygodnie odbędzie się doroczny kongres ATypI, po czterdziestu jeden latach ponownie zorganizowany w Polsce pod tytułem «Konwergencja».

Według nomenklatury organizatora to konferencja, wolę jednak pozostać przy określeniu «kongres». Spotkanie ma charakter ściśle branżowy, ale jego funkcja utylitarna pozostaje raczej na marginesie. Bardziej chodzi tu o budowanie dobrego wizerunku, konsolidację środowiska itp. A więc bliżej mu do festynu niż szkoły, choć wybredni znajdą pouczające wykłady czy warsztaty.
Miło, że to święto typografii odbędzie się w Polsce. Najwięksi miłośnicy liter na pewno już mają wejściówki, pozostali mogą jeszcze nabyć.

Informacje organizatora
Rejestracja i opłaty
Program

Thursday’s talks will end with a keynote and a WIP screening, both by Briar Levit.
#atypi16 #atypiwarsaw

Opublikowany przez ATypI Warsaw 2016 na 22 sierpień 2016


Roman Wilhelm will talk about the convergence of Blackletter and Roman Fonts, since 16th Century. Sounds interesting.
#atypi16 #atypiwarsaw

Opublikowany przez ATypI Warsaw 2016 na 22 sierpień 2016


Adam Twardoch, together with Thomas Phinney and Yuri Yarmola, will introduce Fontlab VI
#atypi16 #atypiwarsaw

Opublikowany przez ATypI Warsaw 2016 na 21 sierpień 2016


We can't wait to listen about BubbleKern from Toshi Omagari!!!

Opublikowany przez ATypI Warsaw 2016 na 21 sierpień 2016


There are also some great workshops on the 1st day, one by Miguel Sousa #atypi16 #atypiwarsaw

Opublikowany przez ATypI Warsaw 2016 na 21 sierpień 2016


It's worth staying until the last day of talks, when Rathna Ramanathan will speak about Typography for India #atypi16 #atypiwarsaw

Opublikowany przez ATypI Warsaw 2016 na 21 sierpień 2016


Another interesting talk, by Benedikt Bramböck and Philipp Acsany, about ”Tailoring tools for type designers”.
#typedesign #type #typography #fonts #atypi16 #atypiwarsaw

Opublikowany przez ATypI Warsaw 2016 na 21 sierpień 2016


Welcome to Carima El-Behairy from P22 type foundry with an interesting topic “Politics of Type”.
#typography #fonts #typedesign #atypi16 #atypiwarsaw

Opublikowany przez ATypI Warsaw 2016 na 21 sierpień 2016


Say ”Hello” to Rainer Erich Scheichelbauer who will be talking with Georg Seifert about Glyphs!
#atypi16 #atypiwarsaw

Opublikowany przez ATypI Warsaw 2016 na 21 sierpień 2016

Romans, może kryminał

Kiedy kilka lat temu publicznie wyraziłem chęć nabycia książki Keitha Houstona pt. «Shady Characters», nie spodziewałem się, że ukaże się w Polsce. Dostałem ją w ubiegłym tygodniu od wydawnictwa d2d.pl — Roberta Olesia i Elżbiety Totoń z Krakowa którzy wzięli ją na warsztat, no bo któż inny? Lista tytułów o ‹typografii› i ‹dizajnie›, która w polskim przekładzie wyszła spod ich ręki sukcesywnie się wydłuża. Nie jest to, jak mniemam, działalność wysoko dochodowa, a więc proszę państwa — brawo za serce! za upowszechnianie wiedzy o typografii!

Książka jest piękna, angielski wydawca pod tym względem zostaje w tyle i dość na ten temat.

 
ciemnetypki
«Ciemne typki», edycja polska

Tytuł «Ciemne typki» — celna gra słów, szczególnie czytelna dla typografów — oddaje charakter książki. Opowieść sprintem przemyka przez dekady i wieki, odkrywając niekiedy tajemnice dawno nieżyjących już ludzi. To jednak nie ludzie są osobami tego dramatu lecz znaki typograficzne. Niektóre już postarzałe, a niektóre… no cóż — martwe.

W jedenastu rozdziałach autor snuje historie znaku ‹akapitu›, ‹asterysku› z ‹obeliskiem›, ‹maniculum› czy różnych innych — czasami bardzo dziwnych — znaków. Fascynyjące, śmieszne, oburzające, a nawet gorszące. Tak, tak — to nie jest literatura dla dzieci (ale dla studentów już tak). Zawiera, co prawda, czterdzieści stronic przypisów bibliograficznych, jednak proszę się nie nastawiać na opracowanie naukowe. To wszakże typograficzny, ale raczej romas, może kryminał. Lekka literatura do poczytania po śniadaniu. Z tej też pewnie przyczyny więcej tu nieprecyzyjności językowej niż potrzeba (pojawiły się nawet „wdowy i bękarty”).

Sposobem na uporządkowanie wiedzy, prototypem publikacji książkowej był blog autora, do którego warto zajrzeć. Zachęcam też do tropienia odnośników internetowych podawanych w tekście. Książka poszerzy horyzonty wiedzy niejednego projektanta, proszę ją mieć. Przeczytałem ją z zainteresowaniem i przyjemnością. Tuszę, że podobne odczucia będą żywić inni czytelnicy. Sam autor wyznaje:

Niniejsza książka nie opowiada tylko o niezwykłych znakach interpunkcyjnych, ani nawet o interpunkcji w ogóle. Śledząc w czasie przeplatające się wątki i osnowy poszczególnych znaków, pozwala dostrzec współtworzoną przez nie tkaninę pisma jako takiego. A w dzisiejszym piśmie, w drukowanych i wyświetlanych znakach, które czytamy na co dzień, a także odręcznych bazgrołach zajmujących coraz mniej miejsca między monitorami komputerów oraz ekranami tabletów i smartfonów, historia ta jest ciągle obecna. […]

Każdy znak, który piszemy ręcznie albo wystukujemy na klawiaturze, łączy nas z przeszłością, a każdy z opisanych znaków czyni to z podwójną mocą. Mam nadzieję, że udało mi się zainspirować czytelników, by następnym razem podczas pisania użyli znaku akapitu, interrobangu albo rączki; należy im się to po wszystkim, co przeszły.


Ciemne typki. Sekretne życie znaków typograficznych
Informacje wydawcy i zakupy d2d.pl
Tytuł oryginału Shady Characters. The Secret Life of Punctuation, Symbols & Other Typographical Marks
Autor Keith Houston ☞ «Shady Characters»
Przekład Magdalena Komorowska
Redakcja Robert Oleś (prowadzący)
Format bloku 135×215 mm
Papier niepowlekany Munken Print Cream 100 g/mkw., 2+2, 320 stronic
Oprawa twarda całopapierowa
d2d.pl, Kraków 2015
ISBN 978-83-940306-2-9

Refleksje Rafał Świątka na temat, czyli co z tą typografią?